2026 Türkiye açısından yoğun bir uluslararası zirve yılı oldu. Bir zirvenin değeri, büyük salona kaç kişi topladığıyla mı ölçülmeli, yoksa o salondan çıkan insanların ne öğrendiği ve ne yapacağıyla mı? Kalabalıklar kadar, konuya özel bilgi arayan küçük topluluklar da zirvelerin değer zincirinde.
- 17–19 Nisan’da Antalya Diplomasi Forumu düzenlendi. Ana teması “Yarını Tasarlarken Belirsizliklerle Baş Etmek”ti. Devlet ve hükümet temsilcileriyle akademisyenler, iş dünyası, düşünce kuruluşları ve medya bir araya geldi.
- 7–8 Temmuz’da Ankara NATO Zirvesi’ne ev sahipliği yaptı. Savunma kapasitesi, ittifakın geleceği, caydırıcılık ve Avrupa-Atlantik güvenliği gündemdeydi.
- 5–9 Ekim’de Antalya’da 77. Uluslararası Astronotik Kongresi gerçekleştirildi. Türkiye ilk kez bu büyük uzay buluşmasına ev sahipliği yaptı. Uzay ajansları, bilim insanları, sanayi temsilcileri ve teknoloji şirketleri aynı organizasyonda yer aldı.
- 30 Ekim’de Ankara’da Türk Devletleri Teşkilatı’nın 13. Zirvesi yapıldı. Bölgesel iş birliği ve ortak politika başlıkları ele alındı.
- 9 Kasım’da ise Antalya’da COP31 başladı. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı 20 Kasım’a kadar devam edecek. 92.934 kişilik geçici yüz yüze kayıt, konferansı katılım bakımından tarihinin en büyük buluşması olmaya aday gösteriyor. Kesin sayı henüz belli değil.
Zirvelerde konuşulanlar takiben şirketlerin yönetim kurulu gündemine geliyor. Jeopolitik belirsizlik, siber güvenlik, enerji dönüşümü, yapay zekânın üretime girmesi ve iklim risklerinin finansal etkisi yalnız devletlerin konuşacağı konular değil.
Konuyu Kim Seçiyor, Konuşmacıyı Kim Belirliyor?
2026’da teknoloji zirvelerinin gündemindeki en belirgin gelişme yapay zekânın ekrandan fiziksel dünyaya taşınmasıydı. Bir şirketin çip, bulut, yapay zekâ modeli veya veri altyapısı seçimi artık yalnız satın alma kararı değil. Ticaret politikası, veri egemenliği, rekabet ve jeopolitik riskleri de içeriyor.
Farklı disiplinlerden konuşmacılar aynı konunun ayrı yönlerini açıklayabildiğinde, dinleyici yalnız gelişmeleri öğrenmekle kalmıyor; bu gelişmelerin kendi işi açısından ne ifade ettiğini de anlayabiliyor. Teknoloji zirvesinde jeoekonomi uzmanının yeri var. Siber güvenlik uzmanının yanında uluslararası hukukçuya, yapay zekâ geliştiricisinin yanında rekabet ve regülasyon uzmanına ihtiyaç duyuluyor.
COP31 iklim konularını çoğalttı
COP31’in programı, kurumsal zirve hazırlayanlar için geniş bir konu haritası sunuyor.
Sıfır atık, okyanuslar ve denizler, gıda güvenliği, iklime dirençli şehirler, gençlik ve eğitim, yeşil sanayileşme, temiz enerji dönüşümü ve dirençli sağlık sistemleri bunlardan bazıları.
İklim konusu yıllarca şirket toplantılarında genel bir “sürdürülebilirlik” başlığı altında ele alındı. Bugün bu yaklaşım yetersiz kalıyor. Bir gıda şirketinin su ve tarımsal üretim riskleriyle, bankanın iklim finansmanı veya tekstil şirketinin tedarik zinciri sorunları aynı konuşmada ayrıntılı biçimde işlenemez.
İklim finansmanı da önemli bir örnek. İklim değişikliğinden en fazla etkilenen ülkeler, uyum ve dayanıklılık yatırımları için daha fazla kaynak talep ediyor. Finansman yetersizliği uluslararası müzakere konusu. Şirketler açısından ise enerji maliyeti, sigorta, yatırım, tedarik ve bilanço riski anlamına geliyor.
Bir iklim bilimci, bir finans uzmanı ve bir sanayi yöneticisinin aynı oturuma katılması çok daha anlamlı bir içerik yaratabilir.
“İklim Değişikliğinin Geleceği” başlığı geniş bir alanı tarif ediyor. “Kuraklık Şirketin Bilançosuna Nereden Giriyor?” sorusu ise tartışmayı belirli bir ihtiyaca bağlıyor.
Bu yılın zirvelerinden çıkardığım önemli sonuçlardan biri, büyük konuların artık daha küçük ve uzmanlaşmış sorulara bölünmesi gerektiği.
Devlet zirvesiyle şirket zirvesinin görevi aynı değil
Devlet ve hükümetler arası zirvelerde gündemin önemli bölümünü ortak kararlar, müzakereler ve resmî taahhütler belirliyor. İçerik seçimi protokol, diplomatik temsil ve çok taraflı süreçlerin sınırları içinde yapılıyor.
Özel sektör organizasyonlarında böyle bir zorunluluk yok. Amaç kurumun stratejik sorunlarını tartışmak, çalışanlar ve iş ortakları arasında ortak anlayış oluşturmak, yeni bir konuya dikkat çekmek veya müşterilerle uzmanları buluşturmak olabilir.
Dünyadaki büyük zirvelerin içerik oluşturma modelleri de birbirinden farklı.
Web Summit ve Paris’teki VivaTech gibi organizasyonlarda editoryal ekipler teknoloji gündemini takip ediyor, konu başlıkları belirliyor ve uygun konuşmacıları araştırıyor. Web Summit’te içerik yapımcıları ve konuşmacı ekipleri, oturumların hazırlanmasında ve moderatörlerle eşleştirilmesinde rol alıyor.
TED’in yaklaşımı daha farklı. Chris Anderson’ın uzun yıllardır şekillendirdiği kürasyon modelinde öncelik konuşmacının ünvanından çok anlatacağı özgün fikirde. Konuşmanın hazırlığı ve anlatım kurgusu da sürecin bir parçası. TED’in kendi ifadesiyle burada önemli olan profil değil, fikir.
Austin’deki SXSW ise katılımcıların içerik oluşturma sürecine katılabildiği PanelPicker sistemini kullanıyor. Önerilen oturumlar topluluk tarafından değerlendiriliyor; nihai karar danışma kurulu ve organizasyon ekibinin değerlendirmeleriyle birlikte veriliyor.
Davos’taki Dünya Ekonomik Forumu ise programını küresel riskler, ekonomi, teknoloji, toplum ve gezegen gibi geniş politika sorunları etrafında kuruyor. Bu nedenle kürasyon yalnız kimin konuşacağıyla değil, hangi tarafların aynı masada buluşturulacağıyla ilgili.
COP gibi hükümetler arası toplantılarda resmî müzakere gündemi ile ülkelerin, kurumların ve şirketlerin düzenlediği yan etkinlikler birbirinden ayrılıyor. Ülkeler kendi pavyonlarında ayrı içerikler oluşturabiliyor.
Bir başka katman da sponsorların hazırladığı oturumlar. Sponsorların uzmanlık ve kaynak sağlaması değerli olabilir. Ancak ticari sunumla bağımsız editoryal içeriğin birbirinden ayrılması gerekiyor.
Bütün modellerde ortak iş konunun seçilmesi, konuşmacının bulunması, oturumun amacının belirlenmesi ve izleyicinin bu içerikten ne alacağının düşünülmesi. Bunun adı kürasyon.
Küçük salonlarda ne arıyoruz?
Ana sahnenin önemli bir görevi var. Büyük resmi göstermek, ortak bir gündem oluşturmak, katılımcıların aynı fikre aynı anda dikkatini çekmesini sağlamak.
Küçük salonun görevi farklı. Genel konuşmada ortaya çıkan bir sorunun ayrıntısına girmek.
Dolayısıyla bir kurumsal zirvenin programını yalnız ünlü konuşmacılar üzerinden kurmak yerine iki farklı içerik ihtiyacını bir arada düşünmek mümkün. Ana sahnede güçlü bir çerçeve kurulabilir; ardından sınırlı katılımlı uzman oturumlarında somut sorunlar ele alınabilir.
Örneğin ana sahnede yapay zekâ ve üretimin geleceği tartışılırken, küçük salonda bir üretim yöneticisiyle robotik uzmanı gerçek uygulama koşullarını konuşabilir. Siber güvenlik üzerine ana konuşmanın ardından iletişim, hukuk ve operasyon yöneticileri bir veri ihlalinde ilk kararın nasıl alınacağını tartışabilir.
Bu oturumların başarısı yalnız doluluk oranıyla ölçülmez. Katılımcının doğru uzmanla doğru soruyu konuşabilmesi de önemlidir. Büyük sahne görünürlük küçük salon o görünürlüğü işe yarar bilgiye dönüştürür.
2027 için hangi konuşmacılar?
2026’nın uluslararası zirve gündemi, önümüzdeki dönemde şirketlerin daha fazla tartışacağı konular konusunda işaretler veriyor.
Yapay zekâ ajanları ve insan denetimi bunlardan biri. “Ajanlar Bizim Adımıza Karar Verirken Kim Sorumlu?” başlığı, teknoloji uzmanıyla hukuk veya kurumsal yönetişim uzmanını buluşturabilir.
Robotik ve işgücü dönüşümü bir diğeri. “Robot Geldiğinde Çalışanın İşi Nasıl Değişecek?” sorusu, mühendislik bilgisini çalışma ekonomisi ve insan kaynaklarıyla ilişkilendirir.
Siber güvenlik artık yalnız teknik bir uzmanlık alanı değil. “Dijital Kesintide Kurumu Kim Yönetir?” başlığı, siber güvenlik yöneticisiyle kriz yönetimi ve iletişim uzmanını aynı programa taşıyabilir.
İklim finansmanı ve doğa riski, finans ve sürdürülebilirlik ekiplerinin ortak gündemi olmaya aday. Burada çevre uzmanlığını finansal risk, sigorta ve tedarik zinciri bilgisiyle desteklemek gerekir.
Jeoekonomik gerilimler de yönetim kurullarını ilgilendiriyor. “Şirketin Yeni Risk Haritasını Kim Çiziyor?” sorusuna yalnız ekonomist değil; dış politika, ticaret ve tedarik zinciri uzmanları birlikte cevap verebilir.
Sağlık teknolojileri ve uzun yaşam ise teknolojiyle insan ihtiyacının buluştuğu bir başka alan. Bilim insanı, sağlık teknolojisi geliştiricisi ve sağlık politikası uzmanı aynı konunun farklı boyutlarını açabilir.
Burada önerdiğim, gelecek yılın bütün zirvelerine aynı konu listesini yerleştirmek değil. Güncel gelişmeleri kurumun kendi ihtiyacına göre ayrıştırmak.
İndeks Konuşmacı Ajansı’nın kurumsal zirvelere yaklaşımında bu nedenle ilk iş isim önermek değil, içeriğin amacını belirlemek. Hangi gelişmeyi tartışacağız? Hangi soruya cevap arıyoruz? Bu sorunun hangi uzmanlıkları gerektirdiğini biliyor muyuz? Dinleyici o salondan çıktığında neyi farklı anlayacak?
Gazetecilikte haberin ne olduğunu bulmak nasıl temel bir işse, zirve kürasyonunda da konuşulmaya değer soruyu bulmak aynı ölçüde önemli.



